همزمان با طرح لایحه هدفمند کردن یارانه ها در صحن علنی مجلس تب یارانه ها نقل محافل کارشناسی و غیرکارشناسی شده و نه تنها رجال سیاسی و اقتصادی بلکه مطابق عرف معمول جامعه شاهد ارائه نظرات عمومی در این زمینه هستیم.

چیزی که همگان بدان تاکید دارند این است که این لایحه مهم و حساس و تاثیرگذار بر زندگی جاری همه مردم است و همزمان با تاکید کارشناسان و اهل نظر از رجال سیاسی گرفته تا اقتصاددانها بر اجتناب ناپذیر بودن این اقدام که عنوان جراحی اقتصادی را در مورد آن بکار میگیرند - عامه مردم با نگاه تردید و ترس و اضطراب به این قضیه نگاه میکنند.

همین نگاه بدبینانه و نگرانی مردم خود یکی از عوامل ایجاد تورمی خواهد بود که به آن تورم انتظاری میگویند .

این قانون را چه هدفمند کردن یارانه ها بنامیم و چه حذف یارانه ها بگوییم توجه ما را به این مهم معطوف میکند که هدف و فلسفه اصلی یارانه ها چه بوده و برای چه منظوری یارانه ها ایجاد شده اند؟

بدیهی ترین پاسخ به این سوال ساده و ابتدایی اما مهم حمایت از اقشار ضعیف و حمایت از آنها در تامین ضروریات و مایحتاج معیشت خود می باشد.مردم در شرایطی که قدرت خرید کمی دارند نیاز به حمایت پیدا میکنند و در سیستم اقتصادی که یارانه ها آنرا در بر گرفته است هیچ چیز واقعی نیست و طراحان این طرح می خواهند قیمتها را به سمت واقعی شدن پیش ببرند.

حال که جهت گیری به سمت واقعی کردن قیمتهاست نباید از پایین بودن قدرت خرید مردم غافل ماند خصوصا" که در سیستم اقتصادی عجین به یارانه کشورمان در سالهای سال نه تنها قیمتها واقعی نیست بلکه دستمزدها هم واقعی نیست.

اینک اگر بخواهیم یک طرف معادله که قیمتهاست به سمت واقعی شدن ببریم و طرف دیگر که دستمزدها بوده و همراه با قیمتها تعیین کننده قدرت خرید مردم است را فراموش کنیم در واقع فشار زیاد و غیر قابل تحملی را بر مردم هموار نموده ایم .بدیهی است که واقعی کردن دستمزدها در سیستم اقتصادی به بالا رفتن قیمت تمام شده محصولات و خدمات منجر خواهد شد و این بالا رفتن متقابل و پله پله نرخها تورمی را تعیین میکند که اضطراب آن تن قشرهای ضعیف و کم توان را میلرزاند و چه بسا تغییرات فاجعه باری را بر برخی از زندگی ها تحمیل کند.

ما نیز که نه متعلق به سیاسیون و اقتصاددانها و خواص بلکه از درون توده های مردم ضعیف و کم توان جامعه هستیم ضمن ابراز نگرانی از تبعات منفی این جراحی بزرگ اقتصادی امید و انتظار داریم که تصمیم گیران امور و نمایندگان ملت بیش از این مراقب وضعیت معیشت بخور و نمیر این مردم بوده و از وارد نمودن شوک و نوسانات نفس گیر در زندگی آنها اجتناب کنند.

در صورت واقعی نمودن دستمزدها و قیمتها پابه پای هم از یکسو و کنترل آن بصورت رقابتی در بازار کار و سرمایه و تولید و افزایش بازده تولیدات می توان امیدوار بود که اقتصاد از چنبره رانت خواری ها و ناکارآمدی سیستمهای انحصاری خارج و در ریل تولید ثروت و رفاه برای جامعه قرار بگیرد اما ذکر این نکته خالی از فایده نیست که بدانیم گاهی عوام جامعه در برخی از مسائل درک بالاتری از خواص و سیاستمداران دارند و این نگرانی مردم و بدبینی آنها نسبت به برنامه پیش رو برای یارانه ها اگر از این دست مسائل باشد چشم انداز خوبی از خروجی اجرای آن به نظر نخواهد رسید.

خبر آنلاین در بخش جامعه / سلامت خود مطلبی دارد تحت عنوان " پرستاران همچنان در انتظار اجرای لایحه که مصاحبه ای با دکتر شاهرخ رامین عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس انجام داده است.

مطلب با این مقدمه شروع میشود:

سپیده سعیدی: کمیسیون بهداشت و درمان مجلس پیش از این در راستای بهبود وضعیت کار پرستاران اقدام به مطرح کردن لایحه‌ای با عنوان طرح افزایش بهره‌وری پرسنل بالینی نظام‌پزشکی کرده بود که البته تاکنون این لایحه در دست اقدام هنوز بی‌نتیجه مانده است و گویا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی فرصتی برای پرداختن به آن پیدا نکرده است. این در حالی ‌است که پرستاران با شرایط نامناسبی حین خدمت روبه‌رو هستند و در بسیاری از مواقع این نابسامانی‌ها به بیماری آنها می‌انجامد. دکتر شاهرخ رامین عضو و سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس با اعلام این خبر که مدتهاست که در این لایحه به دنبال شرایط بهتری برای پرستاران هستیم اضافه می‌کند که در حال حاضر پرستاران در کشور ما در شرایط بسیار دشواری به بیماران خدمت می‌کنند و به معنای واقعی از جان گذشته هستند.

جالب است در ادامه مطلب خبرنگار از این نماینده محترم و عضو کمیسیون سئوال میکند:

- مجلس پیگیر نیست که چرا اجرا نشده است؟

جناب آقای دکتر شاهرخ در جواب خیلی راحت می فرمایند:

- مجلس قانونگذار است نه مجری و اجرای قوانین وظیفه وزارتخانه است و دولت.

حال سخن اینجاست که آیا واقعا" این نماینده محترم اطلاع ندارند که علاوه بر تصویب قانون - نظارت بر اجرای آن نیز از وظایف و شئون مجلس می باشد؟

نظارت جزو وظایف ذاتی مجلس است  و این جنبه از کارکرد این مجلس را در طی سالهای گذشته بارها و بارها در مسائل مختلف همگی دیده ایم اما متاسفانه نمود این شان از مجلس در مسائل و جنجالها و دعواهای سیاسی بوده تا این قبیل مسائل.

ما در سال گذشته شاهد بودیم که تعلل دولت در اجرای مصوبه ای منجر به مکاتبه رئیس مجلس با رهبری و مداخله صریح رهبری گردید که اجرای قوانین مصوب که مسیر قانونی تصویب را طی کرده باشند لازم الاجراست اما قوانین معطل مانده ما بعد از سالها چشم انتظاری تصویب یا اجرا نمیشوند و یا در اجرا به شکلی در میایند که نقض غرض گردیده و فایده ای از اجرای آن حاصل نمیگردد.

نامه سرگشاده دلگویه ها به:

- ریاست محترم مجلس شورای اسلامی ایران

- وزیر محترم بهداشت و درمان و آموزش پزشکی

با عرض سلام و ادب

احتراما" بدینوسیله مراتب نارضایتی خود و همکاران پرستار خود را بابت تعلل و تاخیر غیر قابل قبول در اجرای قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی ، تحت عناوین قانون تعرفه گذاری خدمات پرستاری و همچنین قانون ارتقاء بهره وری خدمات بالینی به استحضار رسانده و استدعا داریم برای احقاق بخشی از حقوق نادیده گرفته شده قشر پرستار در رده های مختلف این شغل شریف و همچنین صیانت از اعتبار قانون و مراکز قانونگذار نزد افکار عمومی جامعه خدوم پرستاری و در عمل به صریح دستور مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه قوانینی که مسیر قانونی تصویب را طی نموده باشند لازم الاجرا می باشند ، ترتیبی اتخاذ فرمائید تا با ابلاغ دستورالعمل اجرایی این مصوبات که تامین کننده بخشی از مطالبات برحق پرستاران و نیروهای زحمتکش بالینی کاری است که در شیفتهای مختلف کاری شب و روز و تعطیل و غیر تعطیل و در سختترین شرایط و با حجم کاری بسیار بیشتر از تمام استانداردهای موجود ملی و بین المللی به انجام وظیفه می پردازند، موجبات ارتقاء انگیزه و رضایت شغلی و همچنین ارتقاء بهره وری خدمات ارائه شده را فراهم فرمائید.

ناگفته پیداست که عدم تحقق شعارهای عدالت محوری و تناقض فاحش و ملموس درعمل و شعار مدیران و مسئولین و متولیان امور که نمود بارز آن برای جامعه پرستاری در تیترهای درشت نشریات و جنجالهای رسانه درسالهای اخیر برای بزرگ نمایی مزایا و تسهیلات فراهم شده برای این قشر و ناچیز بودن تاثیرات و تغییرات ادعایی بر شرایط کار و درآمد آنها و حل مشکلات و معضلات شغلیشان ، موجبات دلسردی و سلب اعتماد عمومی را در میان این لایه مهم و تاثیر گذار بدنه اجرایی سیستم سلامت کشور فراهم نموده و بالعینه شاهدیم که همکاران در مواجهه با انتشار اخبار صنفی مشابه ،با عبارت "دو صد گفته چون نیم کردار نیست" ، از کنار آن با بی تفاوتی گذشته و تصور غالب ما بر این است که تصمیم سازان و مدیران و مسئولان مربوطه قادر به درک و لمس اشکالات موجود و کمبودها و نیازها ی عرصه عمل و اجرا و بالین نیستند و از همین روست که هر روز شاهد تحریک توقعات جامعه بدون تامین و فراهم نمودن بسترهای پاسخگویی و در نتیجه افزایش نارضایتی مراجعین هستیم .

امید آن داریم که با اجرایی شدن قوانین مذکور به بهترین نحو و شکل که پیگیری کنندگان و قانونگزاران از آن انتظار داشتند، به انتظار سیستم بهداشت و در مان کشور و دلسوزان نظام سلامت پاسخی درخور و شاهد به بار نشستن تلاش و انتظار چندین ساله جامعه پرستاری و متولیان پیگیری مسائل صنفی آن در نظام پرستاری کشور باشیم.

کریم عابدینی- وبلاگ دلگویه پرستار

جمعه فقط یک بهانه است آقا

              دلتنگی روز و شب ندارد